 |
Archeologische opgravingen te Opwijk - Millenniumstraat
- 1 Persbericht van Projectbureau 'Archaeological Solutions' |
|
Geplaatst op 20-11-2007 |
|
Nieuwsflash: uitzonderlijke vondst van een quasi intacte hondenschedel Meer en meer ziet het ernaar uit dat we -op basis van de eerste onderzoeksresultaten- mogen spreken van een succesvolle opgravingscampagne aan de Millenniumstraat te Opwijk. Gedurende het gedetailleerd archeologisch onderzoek op kuil S002 kwamen immers goed tot zéér goed bewaarde dierlijke botresten tevoorschijn (zie ook Opgravingsdagboek; Dag 7 - 10). Ze werden sedert hun ontdekking eind oktober voor verder advies getoond aan enkele hoog aangeschreven archeozoölogen in zowel binnen- als buitenland. Een archeozoöloog is een aan het archeologisch onderzoek verbonden expert, die de archeologische relatie tussen mens en dier tracht te reconstrueren. Meer specifiek gaat het om de vondst van een quasi intacte hondenschedel en een goed bewaarde runderkaak. Gezien hun uiterst goede bewaringstoestand werd tijdens het terreinonderzoek besloten om deze botresten zéér voorzichtig uit te prepareren. Nadien werden ze telkens in één blok gelicht om verdere beschadiging te voorkomen. De aanwezigheid van zulk oud en quasi intact bewaard gebleven botmateriaal komt als een complete verrassing. 'Het teruggevonden aardewerk komt immers zo fragmentarisch tevoorschijn dat we er vanuit gingen dat dit ook het geval ging zijn voor de andere vondstcategorieën zoals bijvoorbeeld bot', getuigt archeoloog Verelst. Verelst: 'Hoewel verder laboratoriumonderzoek zal moeten zorgen voor een uiterst scherpe datering van zowel hondenschedel als runderkaak, dienen we het op dit ogenblik te stellen met een ruime datering van 100 voor Chr. tot 100 na Chr. Dit is de overgangsperiode van de late-IJzertijd naar de vroeg-Romeinse tijd. Het teruggevonden aardewerk is tot nu toe het enige aanknopingspunt, maar is te fragmentarisch bewaard gebleven om exact te kunnen dateren. Een mogelijke oplossing zou een Koolstof-14 datering (14C-datering) op de hondenschedel kunnen zijn, waardoor de datum van overlijden van de hond bepaald wordt. Op dat moment begint de radioactieve klok immers te tikken. Toch bekijken we de kansen tot het welslagen van een 14C-onderzoek eerst, vooraleer we op zoek gaan naar een sponsor'. Een mogelijke reden waarom de hondenschedel zo intact bewaard bleef, hangt volgens de onderzoekers af van twee zéér belangrijke factoren: Over het hoe en waarom van het deponeren (of begraven?) van een verse en quasi intacte hondenschedel in een grote kuil, bestaat op dit eigenlijke moment nog heel wat twijfel. Voor de interpretering en het maken van parallellen is het immers van belang om meer te weten te komen over de context waarin de hondenschedel werd aangetroffen. Hiermee bedoelen we dan het type vindplaats, het spoortype en de relatie tot andere nader te ontdekken grondsporen. Deze moeilijke taak zal met ingang op 19 november 2007 weggelegd zijn voor archeologen Kristof Verelst en Maarten Bracke. Gaat het daadwerkelijk om de aanwezigheid van een huisplattegrond, waarbij de hondenschedel op rituele wijze in of in de directe omgeving van een gebouw gedeponeerd werd, of is er misschien meer aan de hand? Meer info: Dhr. drs. Kristof Verelst Archeoloog, Projectleider 'Terreinen Providentia I en II, Opwijk - Millenniumstraat' Projectbureau 'Archaeological Solutions' Lange Nieuwstraat 42 2800 Mechelen Gsm: 0474/44.00.10 Archaeological Solutions |