Het aantal scholen dat in het interbellum gebouwd werd en in een dergelijke gave toestand bewaard bleef, is uiterst schaars. De scholenbouw kende pas een explosieve groei na 1958. De architecturale kwaliteit van dit gebouw is zeker voor Nijverseel zeer hoogstaand en deze waardering onderstreept het belang van de Opwijkse architect Paul Semal (1891-1975). Deze realisatie biedt een mooi voorbeeld van de wijze waarop het modernisme een geslaagde regionale toepassing kan krijgen. De toestand van het gebouw is ondanks de leegstand nog behoorlijk, maar een geschikte herbestemming dringt zich op.