De Opwijkse frontblaadjes 1914-1918 

'De Stem uit Opwijk' 25-28

De Stem uit Opwijck

Nr. 25 - 1 augustus 1917

Allerhande Nieuws.

De wereldberoemde hengst van Cesar Timmerman 'Indigène der Wiesbeek', die in 't begin van den oorlog naar Holland overgebracht werd, is aldaar aangekocht door eene landbouwmaatschappij.

- De landbouwers die tegen Lebbeke, Buggenhout en Baerdeghem wonen hebben het lastig om hun land, dat in de prov. Oostvlaanderen ligt, te gaan bewerken. Zij moeten zich daarvoor een pas aanschaffen. Zoo heeft de zoon van Petrus Semal zoo een pas, daar 't grootste deel hunner winning op Baerdeghem ligt.

- Het pensionaat Lindemans telt nog ruim 70 leerlingen die over end weer gaan. 

- Jan Lindemans heeft de geschiedenis der kerk van Opwijck bintwaardig. Thans arbeidt hij aan een uitgebreide studie over de vlaamsche plaatsnamen. 'Eigen Schoon' verschijnt niet meer sedert het begin van den oorlog. Aan St. Paulusstuk wordt nog voortdurend gewerkt: een nieuw bedrijf 'Jerusalem' is af; een ander 'Rome' zal volgen. August De Boeck schrijft muziek voor nieuw bijgevoegde kooren.

- Constant Lindemans heeft rond Sinxen de kleine ordens ontvangen in 't Groot Seminarie te Mechelen.

- Het dochtertje van Jozef Baeckens-De Plecker deed hare Plechtige H. Communie in de Kerk der Belgen te Den Haag.

- Een vriend uit Merchtem stuurde ons uittreksels uit een zeer belangrijken brief hem door zijn vader geschreven den 15 Mei ll. We laten de bijzonderste hier volgen: 'De prijzen der eetwaren stijgen van dag tot dag. Per 100 Kg patatten 200 fr; ajuin 200 - 210 fr.; tarwe 600 - 650 fr., bloem 1000 - 1100 fr.; koorn 300 fr., haver 300 fr.; eiers O,50 fr.; boter 15 fr. de Kg; bij het Komiteit kan men niet genoeg krijgen; het ontbrekende koopt men tegen hooge prijzen bij de boeren. 't Zilvergeld is 't land uit; enkel nog duitsch papier is in omloop. Men spreekt weer van ontvoeringen: iedereen zit met schrik. De vroeger weggevoerden schrijven maar gedurig om eten om te kunnen in 't leven blijven.

De Stem uit Opwijck

Nr. 26 - 1 november 1917

Waarde Vrienden,

Onze 'Stem' kan ditmaal enkel droevig klinken. Een harer lezers, dus een lid van de groote soldatenfamilie van Opwijck, Jozef Roemendael, is den 14 Aug. overleden in het krijgsgasthuis van Fontgombault. Hij maakte het eerste oorlogsjaar mede als pionnier der genie, bij de 2LA. Einde October 1915 werd hij met gekrenkte gezondheid gestuurd naar het hospitaal van Bruons en later overgebracht naar de hospitalen van Camp du Ruchard en Fontgombault. Zijn toestand verslechterde stilaan en Jozef wist dat zelf zeer goed. Hij heeft aldus gelegenheid gehad zich tot het einde voor te bereiden als een echt christen soldaat. Zijne laatste brieven waren wezenlijk voorbeelden van overgave aan Gods H. wil. 'Zijn paternoster was geen oogenblik meer uit zijne handen', zoo schreef ons een vriend die hem bezocht. Een enkele wensch drukte hij nog uit in zijn laatste schrijven: België terug vrij zien om zijne moeder nog eens te kunnen spreken. De Heer beschikte er anders over: Zijn H. Wil zij gezegend!

Onze soldaten.

Leo Michiels werd tot korporaal benoemd.

Joannes Aerts is in de school voor automobielvoerders.

Nieuws uit Opwijck.

Zijn overleden: twee jongens en een meisje van Jozef Ringoot (wit paard) August De Brandt (Nijvl), Sus Van Rossem (Neerveldst), Js De Ridder (Dorp) Arnold Stallaert (Nijvl) Paula Van Damme (vrouw van Bt Nauwelaert, Wieze Lucas (Dorp).

Huwelijken: Gust Van Geet (Dorp) met een meisje van St. Ulrix Capelle (ze drijven samen de melkerij op), Jan Crombé (Droeshout) met J. Heuvinck (?) van 't Koekelberg).

Uit brieven: De nood wordt grooter: vele menschen vermageren en worden ziek van verdriet en ontbering. Er sterven vele jonge menschen van de tering. De eene mensch helpt den anderen: de begoede lieden der gemeente geven wel.

10 Aug. 'Het weder slaat geweldig tegen; de patatten worden slecht en de oogst staat op 't veld te bederven. Peren en appelen zijn er in overvloed.'

Felix Buggenhout is in 't Groot Semniarie.

Oorlogsmeters.

Vele deftige dames en juffrouwen uit Canada bieden zich aan als oorlogsmeter voor brave belgische soldaten. De briefwisseling zou in 't Engels of Fransch moeten geschieden. Indien er liefhebbers zijn onder onze lezers, dat ze mij hunnen naam sturen. Voor engelsche of fransche brieven kunnen ze desnoods een makker aanspreken.

Nog verscheidene Opwijckenaars zonden ons tot hiertoe hun nieuw adres niet. Dat is oorzaak dat ze 'De Stem' niet meer regelmatig ontvangen.

Opsteller: L. Geeurickx brancardier 16 Rue du Moulin brûlé Calais.

De Stem uit Opwijck

Nr. 27 - 1 januari 1918

Zalig Nieuwjaar !

Volgens oude Opwijckse gewoonte sturen we aan al onze lezers een 'Zalig en gelukkig Nieuwjaar'! Zal 1918 ons den vrede en het tijdelijk geluk weerbrengen? We hopen het vast doch weten het niet zeker. Zalig zal het voor ieder van ons zijn, meer dan gelijk welk vredesjaar, als wij zelven het maar willen.

Hoe dat? Door alle mogelijke vrucht te trekken uit ons lijden. Voor ieder van ons brengt de oorlog veel lijden mede, 't zij door 't harde loopgrachtenleven met zijn doodsgevaar, zijn koude en hitte, zijn regen en sneeuw en slijk en onvoldoende nachtrust, 't zij door de schrikkelijk lange afscheiding van vrouw en kinderen, van ouders en familie, 't zij eindelijk door verdrukking en dwang waaronder we gebukt gaan.

De eerste manier van lijden is die der heidenen; de tweede is de christelijke manier. En we zijn immers toch allen christenen?

Jongens, trekt profijt uit uw lijden door 't met geduld te verdragen en door het dikwijls met een enkel woord of gedacht aan God op te dragen.

ZALIG NIEUWJAAR !

L.G.                           

Onze soldaten.

Alfons Berghman licht gekwetst, in het H.M.B. zaal 3 te Cherbourg (Manche).
Petrus Moerenhout, brigadier, is ziek in het Hôpt Complémentaire nr. 32 te Lourdes (H.P.).
Louis De Plecker, ziek in 't H.M.B. te Fontgombault.
Const Costerman D.60-10Cie is tot korporaal bevorderd. Proficiat!

Nieuws uit Opwijck.

Zijn overleden: het zesjarig dochterken van Jozef Bouchez en Benoit De Plecker, zoon van Jozef, uit de Haanhofstraat. Aan de vrienden J. Bouchez en De Plecker innige deelneming.
Tilmanus Casier is berecht.

Huwelijken: Frans Bieseman met de We van Frans Van Damme; Liza Van Lembergen met den zoon van Gustaaf (Verhoeven?) Nijverseel.

- De E.H. Frans Abbeloos van Opwijck, vroeger onderpastoor te Cure-ghem, is pastoor benoemd te Holsbeek bij Leuven. Hij werd ingehaald op 19 Nov.

- Er is in Opwijck een nieuwe onderpastoor, E.H. Van der Leeuw van Deurne. Hij vervangt E.H. J. Walgraeve, die nog in 't gasthuis woont en 's zondags de kindermis leest.

- Mr. Paul De Vuyst, van het landbouw-
ministerie, gaf te Opwijck een voordracht over de opvoeding der kinderen in de familie.

De vrouw van Bt Meert vertrok den 29 Nov. van Holland naar Opwijck en kwam er goed aan. Ze beloofde al de familiën der Opwijckse soldaten gerust te stellen aangaande het lot hunner dierbaren. Ook zal ze trachten ons zooveel mogelijk nieuws te brengen. 't Volgende kwam reeds aan: de melkerij draait goed en telt meer dan 400 leden. Het werk der melk voor de arme kinderen werkt voortreffelijk. 's Vrijdags wordt er botermelk besteld aan de inwoners die soms 2 uren te vroeg komen om niet te vergeefs te moeten wachten. Alles is duur doch er is geen gebrek.
Eenige prijzen: hop 110 fr de 50 Kg; ajuin 300 fr. de 100 kg; wortelen 80 fr. de 100 Kg; ajuinzaad 400 fr. de Kg; Petrool 19 fr. de liter. - Iedereen zaait en plant zelf zooveel mogelijk groenten.

============

Alle inlichtingen, bijzonder adressen, waarvan er nog eenige ontbreken, zenden aan: L. Geeurickx, brancardier, 16 Rue du Moulin brûlé, Calais.

De Stem uit Opwijck

nr. 28 - 19 januari 1918

Nieuws uit onze gemeente.

Eene buitengewone gelegenheid verschafte ons ditmaal veel nieuws. Den 29 Juni 1917 kwamen te Opwijck aan 594 inwoners van Halewijn (Halluin) tegen Rijsel, een fransch dorp waar de menschen nog vlaamsch spreken, zoals bachten te kupe. Met hen was de oude onderwijzer van het dorp die zijne school te Opwijck voortzette. Den 8 Dec. ll. werden eenige familien er van langs Zwitserland naar Frankrijk overgebracht. Daarbij was eene werkmansvrouw met hare twee kinderen, die bij Mr. Lindemans hebben ingewoond. Aan haar dochtertje van 7 jaar oud had M. Lindemans het adres van onzen vriend Paul van buiten geleerd. 'Kom me bezoeken' schreef de vrouw aan Paul',ik heb te veel over Uwe familie te vertellen'. Van zijne eerste verlof maakte onze vriend gebruik om aan dat verzoek te voldoen en hier volgt, ten grooten deele, het verslag dat we over dat bezoek ontvingen.
'Toen ik ginder kwam vond ik al de gerepatriëerden samenwonen in één huis. Hoe armtierig ! Er waren daar 2 families die te Opwijck gewoond hadden: die bij ons en eene die in 't Rot, in het huis van Roze Van der Goten gewoond had. Alleen diegenen welke man of zoon in 't leger hadden mochten terug naar Frankrijk komen. Dus de meesten bleven. Heel Brabant en Antwerpen door zijn er vluchtelingen uit 't Noorden van Frankrijk en ik geloof dat er betrekkelijk meer fransche vluchtelingen in België, dan belgische in Frankrijk verblijven. Opwijck betaalt aan deze vluchtelingen 1,50 fr. per dag en 1 fr. per kind; daarbij krijgen ze gratis soep en 400 grammen brood per dag en per kop. De meeste waren gelogeerd bij den boer. - Het meeste nieuws dat ik vernam en wat me ook het meest genoegen deed, was over 't leven in onze familie. Ik nam het dochterken, een verstandig kindje, op mijnen schoot, liet haar vertellen en tateren en beleefde alzoo heel dat leven ginder. - Ziehier in eenige algemeene trekken, 't leven in België. Men kan er alles bekomen, zooveel en soms meer dan in Frankrijk; doch buiten het comiteit, kost alles schrikkelijk duur.

De vluchtelingen spreken met veel lof over de 'stif goeië menschen' van Opwijck die zoo liefderijk voor hen waren. Bijzonder de Burgemeester, Mr. Lindemans, Peer Block en de politiecommissaris worden door iedereen geprezen. Deze laatste draagt nog altijd zijn uniform.
't Buggenhoutbosch is uitgeroeid en nu is men bezig aan de boschkens van 't Eeksken, Kranenbos, enz. En daar de menschen dat naderende gevaar zien, zijn ze begonnen met voor eigen gebruik, de boschkens van 't Rot en de Tokkenen uit te roeien.

Veel meer nieuws over de gemeente of over de familien onzer soldaten konden die menschen niet geven: op den betrekkelijk korten tijd dien ze er verbleven hadden ze maar weinig menschen van Opwijck leeren kennen.
Tot daar het verslag van onzen vriend Paul. Van nen anderen kant vernamen we dat eene familie, die in nr. 44 der Statiestraat gewoond had, bij zeer brave menschen, ook gerepatriëerd is. En eenige dagen geleden kreeg Wannes Aerts een briefje van eenen vluchteling die in zijn huis op de heirbaan gewoond had, hem meldende dat gansch zijne familie het wel stelt en dat we nieuws van hem verwachten.

Elke briefwisseling, mededeeling van adres, adresveranderingen, enz. te zenden naar:
L. Geeurickx, brancardier
16 Rue du Moulin brûlé, Calais.