De Opwijkse frontblaadjes 1914-1918 

'De Stem uit Opwijk' 9-12

De Stem uit Opwijck

Nr. 9 - 15 februari 1916

Nieuws uit Opwijck

Brief van 31 december.

De boter is op haren maximum prijs gezet, de boerkens hebben reeds een gedeelte van 't graan moeten afstaan, en den voorraad aardappelen moeten opgeven. De boerkens ook zitten gedurig in angst over de opeischingen van beesten; paarden zijn er in den omtrek veel opgeeischt, deze laatste tijden; te Opwijck nog niet, maar zij verwachten er zich aan. Deze morgen is er op de markt wat bataille geweest: de boerinnen wilden hunne boter niet afstaan, vandaar: verwijten, slaan, politiebureel en de rest. Het moest schoon geweest zijn.
Brief van 6 Januarie.

Het kerkhof is geheel veranderd: het is omgespit en langsheen de muur van (van Jan Raes) die nu vol berichten hangt, waar mede de Duitsche overheid ons rijkelijk bedeelt, staan, langsheen het kerkhof, eene afwisselende rij van sparreboomkens en bruine pruimelaars; ook langs den Singel en den weg naar de Waag. Drie treurwilgen voltooien dat versieringswerk.

Een nieuw werk is gesticht: de melk voor de kinderen onder één jaar. Daardoor krijgt ieder behoeftig kind een liter melk per dag en gratis. 't Wierd tijd dat zoiets ingericht wierd, want wij moeten toch zorgen dat onze kleintjes blijven leven, terwijl er zooveel menschenoffers gebracht worden aan 't Vaderland. Verleden jaar waren er 56 kleine kinderen gestorven en dit getal is te groot voor de bevolking.

De stem uit Opwijck

Nr. 10 - 10 maart 1916

Hoe dikwijls hoort men die ongelukkige spreuk niet in den mond van zekere soldaten! 't Is oorlog, daarom meenen ze dat lange vingers zijn toegelaten.
't Is oorlog, en daarmee vergeten zij God, of verzuimen zij vrijwillig de H. Mis. 't Is oorlog, daarom geven zij vrije lucht aan hunne tong, om lasterwoorden, vuile klap, en wat dies meer, aan te heffen.'t Is oorlog , terwijl vergeten vele soldaten hunne teerbeminde van vroeger, vergeten getrouwde mannen hunne heilige plichten jegens hunne wederhelft om bij oneerbare vrouwlieden hunne kwade driften te gaan voldoen. Maar aan alle regels zijn uitzonderingen en volgens de brieven en de ommegang met de Opwijckenaren die ons hun binnenste doen kennen, mogen wij fier zijn op onze mannen. Zij kennen geen onrechtveerdig goed, zij kwijten hunne christelijke plichten, gaan naar de H. Mis, zijn deftig in hunne taal en in hun omgaan met andere personen. Ja, mannen van Opwijck 'de herten hoog' tot dat wij weerkeren in ons geliefd geboortedorp!
Eugeen V.D.B.

De stem uit Opwijck
Nr. 11 - 1 april 1916

Nieuws uit Opwijck

De week voor St. Paulus hebben de boeren 300 zakken patatten moeten leveren voor het comiteit.
Koeien en paarden zijn zeer duur; de koeibeesten gelden tot 1,90 fr de Kgr; de kalveren tot 2,20 fr de Kgr; de varkens tot 3 fr de Kgr; de viggens gaan 90 fr. Het spek gaat 6 fr de Kgr; de boter 7 fr de Kgr; koffie 7 fr de Kgr; de zeep 4 fr de Kgr; rijst 1,75 fr; haring 0,75 fr stuk. Suiker en petrool zijn niet mee om krijgen; de kolen zijn zoo goedkoop als in vredestijd.

- Jan Van den Broeck, gereformeerd soldaat is door de duitschers aangehouden en voor zes maand gevang veroordeeld. Hij had verwaarloosd zich bij de kommandatuur aan te geven als gewezen soldaat. Vijf andere gereformeerde soldaten die zich niet aangegeven hadden, wierden naar Duitschland gevoerd. Daar J. Van den Broeck ook vreesde dat lot te moeten ondergaan, meende hij naar Holland te trekken, op de grens wierd hij geknipt en met 6 maand gevang gestraft.

De stem uit Opwijck

Nr. 12 - 1 mei 1916

Het voedingscomiteit staat onder bescherming van Amerika. Er is een kantonaal comiteit dat alle zaterdagen vergadert en de zendingen verdeelt onder de verschillende dorpen. Het comiteit levert meel, donst, lijnmeel, maïs, ge-droogde erwten, koffie, suiker, allerlei opgelegde spijzeen, enz. en dat aan tamelijk lage prijzen. Amerike stuurt zelfs allerhande kleedingsstukken, en veel! De Waag is bij ons het magazijn waar alles opgestapeld wordt. 's Zondags na de hoogmis bij 't gerinkel van de bel, roept de champetter wat er binst de week te krijgen is. De waren worden verdeeld en verkocht volgens de behoefte van elk huisgezin.
Aan de waag staat het dan vol: karrekens, kruiwagens, waarnevens bassende honden; langs de muur eene rij komeerende vrouwen met zakskens onder de arm. 1000 klanten en dringen mijnheer!
De zakskens waarin men het meel moet halen, worden in Amerika duur verkocht als souvenier; ook stikken kinderen en meisjes spreuken op die zakskens b.v. Dank aan amerika. Groet uit Opwijck. Zij worden in dollars verkocht, en dit voor 't comiteit.